Anna Maria Geertruida Schmidt was het derde dochtertje met dezelfde naam. Twee dochtertjes voor haar stierven. Haar moeder bewaakte haar als een kostbaar kleinood dat beschermd moest worden. Met haar vader had Annie niet zoveel contact.
'Op zondagmorgen zat hij aan het ontbijt en at een krentenboterham. 'Lopen ze al?', vroeg hij dan. Over de kerkpaden kwamen de boeren met hun ronde hoeden en de boerinnen met hun witkanten kappen, hun zwart lustren schorten, hun bloedkoralen en gouden stukken, hun omslagdoeken met zwarte franje, hun kerkboeken, hun zwarte kousen, hun zorgelijkheid en plechtigheid en hun Zeeuwse argwaan tegen alles wat niet witte kappen en zwarte schorten droeg.'
Even later zaten ze allemaal in de kerk en ging dominee Schmidt hen voor. 'Ik herinner mij zijn handen waarmee hij de preekstoel omklemde. Ze leken precies op de mijne.'