Niet met de deuren slaan - tijdens de opnames s.v.p!

In oktober komt Ja Zuster, Nee Zuster naar de Nederlandse bioscopen. Het belooft een waar meezingspektakel te worden, met zang en dans en Hollywood-allure. Enkele maanden geleden bezochten wij de set, waar op dat moment druk gefilmd werd.

Oktober 2001:

Een doodgewone straat in Nederland, met een kapper en een wasserette. Een straat als tientallen andere, met rood bakstenen huizen. Volkomen normaal, vitrages voor alle ramen. Maar dan valt er plotseling iets op. Die politieauto, die daar geparkeerd staat, is wel een beetje oud. Ze rijden toch al jaren niet meer in Dafjes? En de inrichting van die kapperszaak, die is ook niet echt modern te noemen. En de muren, die lijken wel van bordkarton. Wat is hier aan de hand?

Gezelligheid

We zijn op de set van de Ja Zuster, Nee Zuster film in Amsterdam. In een oude, rommelige fabriekshal is de Primulastraat gebouwd, een vijftig meter lange straat die er bedrieglijk echt uit ziet. We zijn in het Nederland van begin jaren zestig. Bloemetjesjurken, hoge kapsels en truttigheid - producent Burny Bos noemt het liever 'gezelligheid' - vieren nog hoogtij.

Vuilnisbakken

Plotseling zwaait de deur van één van de huizen open. Loes Luca, in de rol van zuster Klivia, draagt het vuilnis in een grote stalen emmer naar buiten. Daar wordt ze overrompeld door het melancholieke lied van haar Griekse overbuurman: "Stroei voei, kane kane kios natte kila stanioel voe..." De buurvrouwen van Klivia komen ook naar buiten, eveneens met vuilnisbakken. Spontaan barsten ze uit in zang en dans: "Hij zingt over zijn vaderland, het verre, verre Griekenland, hij zingt over de..." "CUT! Heel mooi, we doen het zo nog een keer!"

Spectaculair

De opnames van Ja Zuster, Nee Zuster zijn nu al een kleine maand bezig en producent Burny Bos heeft er een goed gevoel over: "Dit wordt een hit, dat kan haast niet anders. De eerste opnames zien er echt hartstikke goed uit. En die liedjes werken nog steeds fantastisch, iedereen kent ze." Het grootste verschil met de televisieserie is dat er nu ook veel meer buiten het rusthuis gebeurt. Bos: "Daar was vroeger geen geld voor, er werd zoveel mogelijk in dat ene decor opgenomen. Voor een film werkt dat niet." Een aantal buitenscènes lijkt spectaculair te gaan worden. Zo werd er een grote regenscène opgenomen ('Met u onder een paraplu') en zal er voor het 'Circusliedje' ("Mee met het circus de wereld door...") een heel circus, inclusief olifant, door de set komen marcheren!

Musicalfilm

Regisseur Pieter Kramer (bekend van o.a. Theo en Thea en de programma's van Arjan Ederveen) geeft ondertussen onverstoorbaar aanwijzingen aan de buurvrouwen van Klivia, liefkozend 'de drie Trudies' gedoopt. Hij danst een voorbeeldige sirtaki en laat de actrices met hun theedoeken wapperen alsof het feestelijke linten zijn. Ondertussen zien we op de monitor enkele beelden van eerder gemaakte opnames. De sfeer is duidelijk die van de grote Amerikaanse filmmusicals uit het verleden, zoals Singing in the Rain. Burny Bos: "Pieter Kramer is verzot op die musicalfilms. Hij kan zich hier dus helemaal uitleven." Als choreografe is Suzy Blok aangetrokken. Bos: "Zij is echt fantastisch, ze heeft werkelijk aan alles gedacht. Zelfs als mensen tijdens een liedje in de koffie roeren, is dat door haar tot in de puntjes verzonnen en gechoreografeerd."