"Ik ben geen filmster"

“Kijk eens, helemaal bruin!” roept Loes Luca enthousiast terwijl ze naar haar armen wijst. Ze is voor het eerst in achttien jaar in de zomer met vakantie geweest. Het betekende dan ook dat Nénette et les Zézettes voor het eerst in achttien jaar ontbraken op de Parade. Het publiek moest het doen met posters, waarop het gezelschap stond met de tekst: ‘Missen jullie ons al?’

Houten stoel

“Ik heb het geen moment gemist,” zegt Luca stralend. “Ik ben zó vaak gekookt uit die tenten gerold. Het was leuk, dat zigeunerbestaan, maar nu is het mooi geweest.” Of ze ooit nog terugkeert naar het reizende theatercircus is twijfelachtig. “Laten we zeggen: voorlopig nooit meer.” Als afscheidscadeau kreeg ze de ‘Houten stoel’ – een speciaal voor Luca bedachte oeuvreprijs. Bij wijze van ‘Wiedergutmachung’ natuurlijk, zoals ze zelf lachend zegt, omdat ze de Gouden Mus (de prijs voor de beste Paradevoorstelling) nooit kreeg. “Ach, ik zit niet op een prijs te wachten, maar het is natuurlijk een aardig gebaar.” Voor de echte fans treden Nénette en les Zézettes volgend jaar maart nog één keer op in Ahoy - in het decor van het Songfestival dat Luca de dag ervoor ook zal presenteren. Is Luca te groot geworden voor het kleine werk? “Nee hoor, het is echt niet zo dat ik alleen nog maar voor vijftigduizend man de deur uit kom. Maar het is wel heel spannend en leuk zo’n grote zaal. Het is weer eens wat anders!“

Dag, mevrouw

Toen Ja Zuster, Nee Zuster in 1966 op televisie werd uitgezonden was Luca dertien. “Ik vond het geweldig!” Later las ze het werk van Annie eindeloos voor aan haar dochter: “Vooral Minoes, dat moest vele malen gespeld worden.” In 1989 kreeg ze voor het eerst de kans om in een Annie-productie te werken, toen ze gevraagd werd om mee te spelen in de laatste tv-serie die Annie zou schrijven, Beppie: “Het was geen succes. Terwijl het gegeven geestig was en de spelers goed. Dus ik snap niet waarom het niet aansloeg.” Tijdens de opnames kwam Annie een keer op bezoek. “Ik heb alleen maar heel verlegen ‘Dag, mevrouw’ gezegd, en dat was het dan. Dus een echte ontmoeting met Annie kan je het niet noemen.”

Heeell lleuk

Begin jaren negentig ontstond bij producent Bos Bros het eerste plan voor een ‘remake’ van JZNZ: een televisieserie, geregisseerd door Pieter Kramer, met Kees Prins als Gerrit, Arjan Ederveen als Boze Buurman en Loes Luca als Klivia. Dat Luca erbij betrokken werd, was bijna onvermijdelijk: “Ik lijk meer op Hetty Blok dan op mijn moeder. Kijk alleen al naar die overbeet!” roept ze. “Wie zou Klivia anders moeten spelen?” Bij de voorbereiding werd onderzocht of het zou werken om Klivia een ander accent te geven. Luca deed Klivia op z’n Rotterdams, Brabants en Amsterdams. Maar het bleek allemaal niet te werken: de Groningse Klivia klonk toch het best. En dus liet Luca zich inspireren door oer-Klivia Hetty Blok: “Die is goed genoeg, zou ik zo zeggen, en (met een vet accent) dat Gronings is ook heeell lleuk om te doen.”

Ken je die niet?

Over inspiratie gesproken: met welke actrice, theatermaker, chansonnière, of entertainer voelt Luca zich eigenlijk verwant? Ze aarzelt geen moment: “Anna Magnani.” Pardon – wie? “Wát? Kén je die niet? Het is een ontzettend bekende Italiaanse filmactrice uit de jaren vijftig! Ze speelt geloofwaardig, maar dan nét een beetje meer. En dat extraverte, Italiaanse, vind ik prachtig.” Van de vergelijking met French & Saunders of Ruby Wax wordt ze een beetje moe. “Natuurlijk vind ik hen heel goed, en ik begrijp de associatie ook wel. Maar als mensen mij voor een programma vragen en vervolgens zeggen dat ik het een beetje French & Saunders of Ruby-Wax-achtig moet doen, haak ik af. Ik kan die mensen toch niet na gaan doen! Dat werkt niet, ik doe als mezelf. Ik hoop ook niet dat de jongere generatie straks de opdracht krijgt iets een beetje ‘Loes-Luca-achtig’ te doen!”

Droomrol?

De JZNZ-televisieserie ging uiteindelijk niet door, omdat een deel van de mensen vanwege andere bezigheden afhaakte. Wel werd er later een theatervoorstelling gemaakt bij het Ro-theater. Opnieuw was Luca er als Klivia bij betrokken – en nu dus weer bij de film. Klivia zal dus wel een droomrol zijn? “Nee hoor, en ik wil ook zeker niet de rest van mijn leven met Klivia geassocieerd worden. Ik moet er niet aan denken! Het is een nogal kloekig moedertje. Laten we eerlijk zijn: de Boze Buurman of de kapper zijn natuurlijk veel spectaculairdere rollen. Dan kan je lekker uitpakken!”

Homo-erotisch

Luca vind dat het een echte Annie-film is geworden. “We hebben haar teksten en liedjes gehandhaafd.” En het homo-erotisch gehalte? “Daar speelde Annie in de oorspronkelijke serie ook al sterk mee. Als kind ben je daar niet zo mee bezig. Maar nu denk je: hoe heb ik dat over het hoofd kunnen zien?” Het was ook een feest om de film te maken: “Dat had alles te maken met de leuke groep!”

Filmster

Loes Luca houdt van zoveel mogelijk afwisseling. “Als je aan het filmen bent, denk je: had ik maar een zaal vol publiek – en als je in theater staat, denk je: filmde ik maar. Het gras van de buurman is altijd groener.” We moeten dan ook niet denken dat Luca na haar rol van Zuster Klivia alleen nog maar ambitie heeft de filmwereld te bestormen. “Wat wordt er nou gefilmd in Nederland? En daarbij: ik ben niet knap, ik ben geen filmster. Ik zal dus heus niet vaak gevraagd worden,” meesmuilt ze grinnikend.

Andere kwaliteiten

Luca is nu weer met hele andere dingen bezig: “Als de draaidagen voorbij zijn is de rol weer over. Pas tegen de première word je er weer aan herinnerd.” Bij het Onafhankelijk Toneel zal ze komend seizoen onder andere te zien zijn in Let’s Dance, waarin ze een pinnige dansschooleigenaresse speelt. “Er wordt veel in de voorstelling gedanst, zoals de titel al doet vermoeden,” zegt ze. “Ik houd erg van die combinatie theater, dans en zang. Daarom voel ik me ook zo thuis bij Orkater. Zingen zal ik altijd blijven doen.” In de toekomst wil ze graag met de jongere generatie werken. Met Tjitske Reidinga, bijvoorbeeld (Jet in JZNZ). “We hebben een plannetje voor All about Eve, over de strijd tussen de jongere actrice die de plaats wil innemen van de oudere.” Het klassieke drama laat ze voorlopig links liggen, ondanks de goede recensies die ze een aantal jaar geleden kreeg voor haar rol als Elektra. “Ik ben daarin niet de beste van Nederland. Dat laat ik dus liever aan anderen over, die daar veel beter in zijn. Ik heb andere kwaliteiten. Al kan ik nu even niet bedenken welke,” lacht ze.