|


Making
of JZNZ
(20-9-2002)
Frank
Houtappels
(13-9-2002)
Loes
Luca
(30-8-2002)
Tjitske
Reidinga
(23-8-2002)
Paul
de Leeuw
(16-8-2002)
setverslag
(14-06-2002)
terug
|
|
 
"Hoe unieker, hoe beter"
"Ik was acht en ik keek ademloos naar Ja Zuster,
Nee Zuster," vertelt Klaas de Krijger over de televisieserie,
die in de jaren zestig op de televisie te zien was. "Vooral
de Ingenieur was een fascinerend personage." Later werd
hij vliegtuigbouwer bij Fokker. "Dat heeft in een ver
verwijderd verband misschien nog wel iets met de Ingenieur
te maken." Ook ontwikkelde hij zich tot een verwoed verzamelaar
van alles wat met kindertelevisieseries te maken heeft: zijn
huis herbergt de grootste Paulus de Boskabouter verzameling
aller tijden, de Thunderbirds en Batman zijn in grote getale
vertegenwoordigd en De Krijger heeft álles van de serie
Floris. Dat daar eigenlijk vrijwel niets aan te verzamelen
valt behalve de videobanden, mag de pret niet drukken. Maar
het meest indrukwekkend is De Krijgers verzameling van JZNZ-parafernalia.
Moeder van alle series
Na het faillissement van Fokker maakte De Krijger van zijn
verzamelwoede zijn beroep. In Midwoud begon hij antiquariaat
De Papieren Cirkel, een winkel voor boeken en allerhande andere
verzamelingen. Contacten met collega-verzamelaars onderhoudt
hij via beurzen en vooral via internet. Hij publiceerde verschillende
boeken over zijn verzamelingen, zoals Batmania, en
de Ja Zuster Nee Zuster collectografie (1992). Deze
laatste serie heeft nog altijd zijn grote liefde. "Het
is toch de moeder van alle series. Wat er nu allemaal op die
tv te zien is, de Big Brothers en zo, kan daar niet tegenop."
Geef De Krijger maar een 'well made play' van Annie M.G.!
Uniek
De zolderverdieping in Midwoud is gereserveerd voor de bewoners
van "het rusthuis vol herrie". Daar ligt alle mogelijke
JZNZ-parafernalia opgestapeld en gecatalogiseerd. Legpuzzels
met stills uit de serie, LP's en singeltjes met liedjes (vaak
meerdere exemplaren van dezelfde plaat), sleutelhangers van
Zuster Klivia, ansichtkaarten, een 'tableau de la troupe'
in Ministeck, videobanden van programma's die in de loop der
jaren over Ja Zuster, Nee Zuster zijn gemaakt en niet
te vergeten geluidsbanden van zeventien van de twintig televisieafleveringen.
"Die geluidsbanden draai ik graag bij lange autoritten."
Elke keer ontdekt de Krijger weer grapjes die hij nog niet
eerder hoorde. Dagelijks loopt hij langs zijn verzameling
om dan even het originele omslag van het Niet met de deuren
slaan-boek te aaien. Het is een uniek exemplaar. En in
de wereld van de verzamelaar geldt: "hoe unieker hoe
beter."
Waarom?
Onvermijdelijk is de vraag waarom een mens een JZNZ-verzameling
begint. "Ach", zegt de Krijger, "dat is natuurlijk
voer voor psychologen. Ik voel me er weer een beetje kind
bij, terug naar de warme kindertijd. Onvrede met de huidige
tv-producties speelt ook een rol. En ik ben natuurlijk een
onvervalste verzamelaar." De omgeving van Klaas de Krijger
stemt van harte in met zijn verzameldrift, zo laat hij weten.
Kritisch
De nieuwe producties van Ja Zuster, Nee Zuster bekijkt
De Krijger met een kritisch oog. Eens zag hij een voorstelling
waarin de ingenieur en Gerrit door een vrouw gespeeld werden.
Dat vond De Krijger helemaal niks. "Er mag niet te veel
aan het origineel veranderd worden," zegt hij serieus.
Als een rechtgeaard verzamelaar houdt hij daar niet van. Het
toneelstuk dat het RO-theater twee jaar geleden op de planken
zette, kon wel zijn goedkeuring wegdragen. En hij verheugt
zich ook op de komende film. "Als het maar niet te veel
veranderd is. Alles moet het liefst zo blijven als het was."
|
|