Let op en luister, mijn Bovenste Beste, want dit geschiedde en gebeurde, toen de Tamme dieren wild waren. De Hond was wild en het Paard was wild en de Koe was wild en het Schaap was wild en het Varken was wild - zo wild als het maar kon - en zij wandelden in de Woeste Wilde Wouden op hun wilde eentje. Maar de wildste van alle wilde dieren was de Kat.
Hij ging zijn gangetje en alle plaatsen waren voor hem gelijk.
Natuurlijk was de Man ook wild. Hij was verschrikkelijk wild. Hij begon nog niet eens tam te worden, toen hij de Vrouw ontmoette en die zei, dat ze niet van zijn wilde manieren van leven hield. Zij zocht een lekker, droog hol om in te liggen, in plaats van een hoop natte blaren en ze strooide schoon zand op de vloer en ze stak een flink houtvuur aan in het hol en ze. hing de gedroogde huid van een wild paard voor de opening van het Hol met de staart naar beneden en ze zei: "Veeg je voeten, liefste, als je binnenkomt, en nu gaan we huishouden." Die avond aten zij wild schaap, Bovenste Beste, geroosterd op de hete stenen en gekruid met wilde knoflook en wilde peper; en wilde eend gevuld met wilde rijst en wilde fenegriek, en wilde koriander en mergbeentjes van wilde ossen en wilde kersen en wilde grenadilles. Toen ging de man heel tevreden voor het vuur liggen slapen, maar de Vrouw bleef opzitten en kamde haar haren. Ze nam het schouderbot van het schapenvlees, het grote platte schouderblad en ze keek naar de wonderlijke tekens erop en ze gooide nog wat hout op het vuur en ze maakte een Toverij. Ze maakte de eerste Zing-Toverij in de wereld.
Buiten in de Woeste Wilde Wouden kwamen al de wilde dieren samen op een plaats, waar ze het licht van het vuur in de verte konden zien ,en zij vroegen zich af, wat het betekende. Toen stampte Wild Paard met zijn wilde hoef en zei: ,,O, mijn Vrienden en o, mijn Vijanden, waarom hebben de Man en de Vrouw dat grote licht in dat grote Hol en zal het ons kwaad doen ?"
Wilde Hond hief zijn wilde neus op en rook de geur van het geroosterde schapenvlees en zei: "Ik zal opstaan en gaan kijken, want ik geloof dat het goed is. Kat, ga je mee ?"
"Neen ik," zei de Kat. "Ik ben de Kat, die zijn gangetje gaat en alle plaatsen zijn voor mij gelijk. Ik ga niet mee."
"Dan kunnen we nooit meer vrienden zijn," zei Wilde Hond en hij draafde weg naar het Hol. Maar toen hij een poosje weg was, zei de kat bij zichzelf: “Alle plaatsen zijn voor mij gelijk. Waarom zou ik niet eens kijken en terugkomen, als ik het wil?” En hij glipte achter de Wilde Hond aan, erg zachtjes en verstopte zich op een plaats, waar hij alles kon horen.

Hoe gaat het verder in de Wilde Wouden met de Wilde Hond en de Kat die zijn gangetje ging? Lees volgende week verder.