
Wie is Annie?
(Over een raar kind en een goede toverheks)
Annie M.G. Schmidt is de beroemdste kinderboekenschrijver van Nederland. Ze werd geboren in 1911 en ze is al lang dood. Maar duizenden kinderen lezen nog steeds haar boeken: Otje, Jip en Janneke, Abeltje, Minoes, Pluk van de Petteflet en nog veel meer! Ook schreef ze een heleboel versjes. Over Dikkertje Dap bijvoorbeeld. Die klom op de trap om de giraf een suikerklontje te geven. En over de spin Sebastiaan. Die wilde een web weven, maar hij werd opgeveegd met stoffer en blik! Zielig, hè?
Jip en Janneke
Annie M.G. Schmidt is ook de moeder van Jip en Janneke. Bijna iedereen kent die twee kleuters. De schrijfster verzon Jip en Janneke toen haar eigen zoon nog een kleuter was. Vijftig jaar geleden stonden de verhaaltjes voor het eerst in de krant. Later werden er boekjes van gemaakt. En nog altijd genieten kinderen en ouders van de avonturen van het tweetal. Kleine kinderen. Maar de tekeningen van Fiep Westendorp zijn ook populair bij oudere kinderen en volwassenen. Er zijn dan ook een heleboel spulletjes te koop met Jip en Janneke erop.
Sprookjes en avonturen
Toen Annie zelf nog een kleuter was, zag de wereld er anders uit dan nu. Er waren nog geen auto's, geen televisie en geen telefoon. In het dorp waar Annie woonde was zelfs geen elektriciteit. Als het donker werd stak men de olielamp aan. Ook in de pastorie waar het gezin Schmidt woonde. De vader van Annie was dominee in Kapelle in Zeeland. De pastorie stond tegenover de kerk. Toen ze net was geboren, wilde haar broertje Wim haar ruilen voor een kalf. Hij vond het maar niks dat hij een zusje er bij had. Het is nooit meer helemaal goed gekomen tussen die twee. Wim was ook heel anders dan Annie. Hij had veel vriendjes en speelde altijd buiten. Annie zat liever thuis met haar neus in de boeken. En ze ging niet gekleed in klederdracht, zoals de andere kinderen in het dorp. Ze vonden haar een beetje raar. Annie hoorde er niet echt bij. Ze leefde in haar eigen wereld van sprookjes en avonturen.
Zeerovers
Soms klom ze stiekem op de kerktoren. Op zondag, als er dienst was. Van bovenaf zag ze in de verte de schepen op de Wester- en Oosterschelde. Annie schreef: 'De kerk was van mijn vader, maar de toren niet. Die was van de vleermuizen. Van de uilen en van grote zwarte kraaien (...) Die toren had iets van wind en van schepen en van zeerovers. Die toren was van mij!'
Leuke boeken
Als kleuter maakte Annie al haar eerste gedichtje. Dat ging zo:
Er was eens een kat
die zat op zijn gat.
Er was eens een hond
die zat op zijn kont.
Later zou ze nog veel meer versjes maken. En heel veel boeken schrijven. En het leuke van die boeken is, dat de kinderen altijd de baas zijn. Ze leven in hun eigen wereld. En de volwassenen zijn meestal de dommerds. Ook toen Annie al oud was, wist ze nog heel goed wat kinderen stom vinden aan volwassenen. Dat kwam omdat ze zelf altijd een beetje een kind is gebleven. 'Ik ben altijd 8 gebleven,' zei ze vaak. En daarom kon ze zulke leuk kinderboeken schrijven. Je kunt de boeken van Annie op internet bekijken. En je kunt er stukjes uit lezen. Klik hier.
Lelijk eendje
Dat 'rare kind' van vroeger zou later heel beroemd worden. En ze zou
ook toneelstukken schrijven voor volwassenen. En televisieseries, zoals
Ja
zuster, nee zuster. Voor haar boeken kreeg ze veel prijzen. Onder
andere de Hans Christiaan Andersen prijs. Dat is de hoogste onderscheiding
voor jeugdliteratuur ter wereld. Hans Christiaan Andersen is de Deense
sprookjes schrijver waar Annie dol op was. Vooral het sprookje Het
lelijke jonge eendje vond ze erg mooi. Want dat was ze eigenlijk een
beetje zelf. Een lelijk eendenjong dat later en zwaan blijkt te zijn.
Toen Annie M.G. Schmidt dood ging was ze 84 jaar. Het 'rare kind' was
de beroemdste kinderboekenschrijver van Nederland geworden!
Toverheks
Aukje Holtrop schreef over Annie: 'Ik weet nu hoe ik Annie zou willen noemen. De heks van de Nederlandse kinderliteratuur. En je begrijpt wel dat ik 'heks' als Super Eretitel bedoel. Iemand die al het lekkers van de wereld voor je heeft op het moment dat je van alle andere volwassenen onvoldoendes, straf en gezanik te verduren hebt. De goede toverheks dus, die eigenlijk niet bestaat.'
Ben jij ook een schrijver?
Wat vind jij van de boeken van Annie? Van Otje, bijvoorbeeld. En ben jij ook een schrijver? Ik zou het leuk vinden als je me een briefje stuurde. Dat kun je tikken op de oude typmachine van Annie. Klik hier.
Hoor ik van je?
Minoes
|