Hoe schreef Annie?

Annie M.G. Schmidt schreef meestal 's ochtends vroeg. Ze had last van slapeloosheid. Er zaten teveel gedachten in haar hoofd. Na een paar uur 's schrijven werden haar man en zoon wakker. Annie maakte ontbijt en hielp ze de deur uit. Daarna ging ze op de bank liggen om na te denken. Malle dingen verzinnen. Of leuke gedichtjes. Af en toe maakte ze een aantekening. De kamer lag vaak bezaaid met papiertjes met zinnen er op. Op een dag kwam de schilder. 'Ik hoop dat ik u niet stoor bij u werk,' zei hij tegen de schrijfster. 'Nee hoor,' zei Annie, 'ik werk gewoon door'. En tot zijn verbazing ging ze weer op de bank liggen. Na een uur zei de schilder: 'U ligt daar nu al een hele tijd te werken… Moet u niet even uitrusten?'

Otje

Annie kon heel snel schrijven. De verhaaltjes van Jip en Janneke schreef ze soms in tien minuten. Maar het ging niet altijd zo makkelijk. Aan het boek 'Otje' heeft ze heel lang gewerkt. Uiteindelijk is het één van haar favoriete boeken geworden. Van alle figuren die ze heeft bedacht, lijkt Otje het meest op haar zelf. Een eigenzinnig en zelfstandig meisje. Goud eerlijk, maar als het moet geniepig. Net als Annie zoekt Otje overal een oplossing voor. En ze neemt het op voor mensen die onderdrukt worden. 'Voor buitenlanders zonder papieren,' legt Annie uit. 'Voor de zwakkeren in de maatschappij. Dat opkomen voor de machteloze komt trouwens steeds terug in mijn werk. Dat zit kennelijk in me.'

Spannend en grappig

Annie hield erg van poezen. Ze had er zelf twee. Hun namen waren Halewijn en Sofie. Toen ze eens wilde weten hoe het is om een poes te zijn, kroop ze op handen en voeten door de tuin. Ze ging onder de goudenregen door en liet de onderste takken over haar rug glijden. Dat zag ze de poezen ook altijd doen. Maar plotseling verscheen de buurman die vroeg of ze soms iets kwijt was. 'Nee hoor,' zei Annie betrapt. 'Ik ben een poes.' En daar had de buurman niet van terug. Annie leefde in haar eigen fantasie. Haar verhalen lijken vaak op sprookjes. Dieren kunnen praten, engeltjes spelen met een radio, kinderen zijn de baas. Ze laat eskimo's in een ijscokar wonen. En er zitten kabouters en het keukenkastje. Maar toch zijn haar boeken niet kinderachtig. Ze zijn spannend en grappig. En grote mensen en kinderen vinden ze allebei leuk.

Wil je weten welke boeken Annie nog meer schreef? Klik hier! Dan kan je meteen stukjes uit de boeken lezen.