|
Hidde de Vries
Enschede
27 september 2002
Ach, zei het schaap Veronica, het zijn weer zware tijden.
Misschien maar eens een uitje naar het strand en naar de zee.
En dan een fijne wandeling en bovenal vermijden
dat er een fikse ruzie komt met veel geach en wee.
Wij zijn, zo sprak de dominee, niet van dat politieke
gekonkel en geruzie en elkaar naar ’t leven staan.
O nee, zeiden de dames Groen, wij zijn juist van die sjieke
en fijn besnaarde typen die elkander goed verstaan.
Ze gingen met de auto en Veronica bestuurde.
Het was een vreemd gezicht, zo’n auto met een schaap aan ’t stuur.
Ze hadden veel bekijks, ook in de file, wat lang duurde,
dus kwamen ze pas na het middaguur in Zandvoort aan.
Daar dronken ze een glaasje en aten een gebakje.
En liepen op het strand en langs de zee en in de wind.
Ze bouwden ook een zandkasteel, geheel op hun gemakje.
We heerlijk! zei Veronica, Ik voel me net weer kind!
Ze hebben, zei de dominee, in ‘s Gravenhage geen idee:
het bouwen van een zandkasteel, doe je uitsluitend aan de zee!
|
