 |
Pedagogie
Kent u meneer en mevrouw Van der Gart?
De pedagogie ging hun zeer aan het hart.
Zij vonden de kinders van anderen krengen
en wilden hun eigen kroost beter grootbrengen.
Zij luisterden daartoe naar alle programma's
met nuttige wenken voor pappa's en mamma's.
Om negen uur sprak over Hilversum I
mevrouw Van der Meulen-van Pinkeleteen
en hield een betoog met het ernstig vermaan:
gij ouders, o moedigt uw kinderen aan!
Om zeven uur vijf, over Hilversum II
beluisterden zij doctor J. H. Verbree,
die sprak over 't zelfvertrouwen der kleinen
als iets wat men stellig niet mag ondermijnen.
Om tien uur begon iemands anders te emmeren:
o laten wij nooit onze kleintjes belemmeren!
De Vara, de Avro, de NCRV:
wat dit aangaat deden ze allemaal mee,
want hoevele zuilen er ook mogen zijn,
zij trekken wat dit betreft alle één lijn
en geven de ouders hetzelfde bevel:
belemmert uw kinderen niet in hun spel!
Dus waren meneer en mevrouw Van der Gart
ten slotte zo diep overtuigd in hun hart
dat men de kinderen nimmer mag remmen
en men hun vitaliteit niet moet stremmen,
dat zij verrukt om hun lieverdjes lachten
toen ze elf ratten de kamer in brachten,
al de matrassen de vijver in mepten,
emmers met cokes in de voorkamer schepten,
op straat vaders autopapieren uitdeelden
en met de baby crematietje speelden.
Gedachtig aan Vara en KRO,
riepen zij: toe maar, vooruit! en: bravo!
Riepen ze...Ja, maar ze roepen niet meer,
want het is uit met mevrouw en meneer.
Gisterenmiddag om kwart over drie,
tijdens een VPRO-causerie,
namen de kinders hun ouders gevangen.
Mevrouw is vermorzeld, meneer is gehangen.
Annie M.G. Schmidt
|
