'Komt u binnen, dame.' Een dame met een ontzettend grote boodschappentas kwam binnen. 'Ik moet een koffiepotje hebben...' zei ze resoluut, 'een filterpotje, zogezegd.'
'Vierde etage, dame,' zei Abeltje. Hij sloot nu de glazen deur van de lift en dacht even na.
Iedereen moest naar de vierde, behalve Laura, die het niet kon schelen, die wou alleen maar naar boven. Hij moest dus op het knopje voor de vierde drukken. Maar dat kleine, groenglazen knopje helemaal bovenaan... als hij daar eens op drukte... wat zou er dan toch gebeuren? Zouden ze dan hoger gaan dan de vierde ...?
'Kom,' zei de man met 't bontkraagje, 'gebeurt er nog wat?'
Beneden op de naaidozenafdeling klonk een ontzettend gejuich. Blijkbaar had iemand de pop gewonnen. Abeltje strekte zijn hand uit en drukte op het bovenste knopje, dat nergens voor was.
De lift schoot omhoog met een schok en ging pijlsnel naar boven.
'Oeiii,' riep Laura, ze voelde het in haar maag, het was een eng gevoel. Door de glazen deur zagen ze de eerste etage voorbijschieten, toen de tweede, toen de derde, toen de vierde...